Üşüyorum! ...
Beni kalbinden çıkarttığından beri.
Sokak çocukları gibi sefilim,
Üryan, yetim, öksüz.
Yuvama dönmeme izin ver
Aç kalbindeki otağımı
Bırak usulca gireyim içeri,gene ısıt beni...
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Kısa ancak çok içten çok duygulu sözlerle ifade edilmiş vurucu bir şiir okudum kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta