Bugün yine mevsimsiz karlar yağıyor yüreğime
Yaz gününde ayazda kalmışcasına üşüyorum
Şu koskoca karmaşık Dünyada yalnızlığı yaşarken
Bir tek seni görmekten mutlu olduğum
Yakınlarımdayken huzur duyduğum...
Hayat ağacımmışsın gibi dört elle sıkı sıkı tutunduğum
Yoksun ya artık sen
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta