Hepsine sen sindin bende kalan.
Kapıyı açarken dokunduğun anahtar.
Yüzünü kuruladığın havlu.
Ne kadar yıkansa da senin tenin kokuyor.
Çiçeler bile başka kokuyor evde.
Seninle birlikte açmışlardı.
Sen gidince onlar da,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yaşamı ısıtan ve ona anlam veren tek şey sevdadır,diyerek kutluyor saygılar sunuyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta