Güneş doğuyor tepelerin ardından.
Günün ilk ışıkları vururken tenime/
Tenime:Tokat gibi!
Ben üşüyorum.İçim ürperdi birden.
Üzerime yapıştı sanki kamuflaj.
Sanki yeşillerle geldim Dünya'ya.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta