Üşüyorum nedenini bilmiyorum ama çok üşüyorum...
Çaresizliğimmi,acılarımmı üşütüyor beni anlayamıyorum...
Karanlık uçsuz,bucaksız karanlık korkuyorum...
Okadar büyük korku var ki içimde kıvranıyorum...
Çaresizim git,gide düşüyorum sonsuzluk okadar yakın ki içine alıyor beni korkuyorum...
Korkum kendime değil yavrularıma onlar için bu son çırpınışlarım....
Ben yukarı çıkmak istedikçe aşağıya çekiyorlar beni,bitti artık boşuna çabalama der gibi...
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta