gömüyorüm gözlerimi sen batarken yüreğimde
ve bir daha doğamassın belkide..
son batışındı.son bakışındı sevgiyle baktığın.
yüreğim üşüyor sen yoksun
sıcaklığın yok artık yok ışığın
kapkaranlık bir dünya bıraktın bana..
güneş gökyüsünde duramadı
Haydarpaşa garında
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam
Devamını Oku
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam




etkileyici anlatım,tebrikler....saygılarımlaa
'ama sen yoksun ve ben yine üşüyorum....
senden başka hiç kimse ısıtamaz beniii..................'
gönlüne sağlık kutlarım Mehmet kardeşim sevgiler...
hayat donup kalmazdı o an...zaman zaman donuyor hayat...yinede umudu selamlamak lazım...sevgiler kaleminize.
melek ayaz
ne olurdu gülümseseydin giderken
ben üşümezdim.
yüreğim üşümezdi
benliğim üşümezdi..
ve sen üşümezdin..
tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta