Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Gidenler kalanlardan daha çok üşürler aslında. Belki ellleri üşümez, vücutları üşümez; ama ruhları üşür... Tebrikler
Seviyorsa....usuyecektir elbette...Guzeldi..
Kimbilir...Tebrikler. Sevgiler
Azıcık aklında kaldıysa sevgili evet, az üşüyordur...:)
Güzel dörtlük.
Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta