üşüyordum....
karlarda yavaş yavaş kaybolan dostluk izleri
ve umuda dair bir sis ti bu kent kaplayan
o anda..
ayaklarımın esiri olmuş beynim ile erişilmez bir savaştaydım
korkularımı kırık ümitlerden yaptığım kafeste saklayarak..
ve sensiz geçen ama senden bahseden ezgileri mırılıdanarak
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta