Karanlıktı gözgözü görmüyordu,
Yürüyordum adresim belirsiz,
Birazda soğuktu,
Ve ben üşüyordum.
İleride bir parıltı vardı,
Ne olduğunu seçemiyordum,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Yaşamın silkelendiği anlardır böyle anlar. Şiirin finali çok oturmamış gibi geldi bana! Tabii, bu; benim görüşüm. Teknikerleri daha iyi bilirler.
teşekkür ederim Nur.
tamamlayan dizelerin içinde ayrıca teşekkür ederim.
gayet anlamlıydı.
sevgi ile kal
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta