Üşüyor, her akşam üstü koskoca şehir,
Hatalı hesaplanmış akışlar üşüyor.
Sessizce köprü altından akarken nehir,
Kaldırıma saplanmış bakışlar üşüyor.
Gökdelenler arasında asırlık çınar,
Kendi gibi canlı, ahşap dostunu anar,
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
