Hani minicik yüreğimiz o kadar geniş olur da dünyayı sığdırabilsek de içine,
o kocaman dünyaya kendimiz sığamayız bazen, dar gelir bize.
Bazen kendimizi yalnız yapayalnız kalmış gibi hissederiz koskoca
kalabalık dünyada. Ve gözlerimiz dolar geçmişe dalarak. Anılarımızdaki
mutsuzluklarımız ve acılarımız hüzünlendirir bizi, mutluluklarımız ve
sevinçlerimiz ise yüreğimizi ısıtır. Ne garip değil mi mutlu olsak da ağlarız,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta