Üşüyen bir ruh gibi hayatın sislerinde kaybolmuşken
Ne haliç yalnızlığımı anlıyor, ne taşlı tarlanın toprak yolları
Ne aşkının sarhoşluğu ne de içimde çalan müziğin
Sensizlikte cam üstünde kayan hatıraların yabancılığında
Hayat merdivenlerinde sıkışıyorum
Sana olan mecburiyetimin köleliğinde
Zapt edilmeyen şiirim,çıplak ruhumun heykeli
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta