Üşüyen bir ruh gibi hayatın sislerinde kaybolmuşken
Ne haliç yalnızlığımı anlıyor, ne taşlı tarlanın toprak yolları
Ne aşkının sarhoşluğu ne de içimde çalan müziğin
Sensizlikte cam üstünde kayan hatıraların yabancılığında
Hayat merdivenlerinde sıkışıyorum
Sana olan mecburiyetimin köleliğinde
Zapt edilmeyen şiirim,çıplak ruhumun heykeli
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta