Üşüyen bir ruh gibi hayatın sislerinde kaybolmuşken
Ne haliç yalnızlığımı anlıyor, ne taşlı tarlanın toprak yolları
Ne aşkının sarhoşluğu ne de içimde çalan müziğin
Sensizlikte cam üstünde kayan hatıraların yabancılığında
Hayat merdivenlerinde sıkışıyorum
Sana olan mecburiyetimin köleliğinde
Zapt edilmeyen şiirim,çıplak ruhumun heykeli
Yar yüreğim yar, gör ki neler var,
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.
Devamını Oku
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta