Üşüyen kelimelerim var şu sıcak ellerimde
Hayallerden serin gerçeklerden soğuk...
Üşüyen kelimelerim var şu yün eldivenlerimde
Yalnızlıktan üşüyen elleri bekleyen, görev yerinde...
Üşüyen kelimelerim var şu elimdeki şemsiyemde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta