Rüzgâr birkaç ağacı bıçaklıyordu
Soğuktu hava, kıyı köşe bir yere
Çömelmiş ateş yakmak üzereydi gece…
Üşüyordu gece, eli kanlıydı rüzgâr
Gece bin odalı bir ev;
Üzerinde kuşların yas tuttuğu ağacın bedenini
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta