Rüzgâr birkaç ağacı bıçaklıyordu
Soğuktu hava, kıyı köşe bir yere
Çömelmiş ateş yakmak üzereydi gece…
Üşüyordu gece, eli kanlıydı rüzgâr
Gece bin odalı bir ev;
Üzerinde kuşların yas tuttuğu ağacın bedenini
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta