Utanırım insan yoksulluğuna
Ele güne karşı çıplak yüreğim
Üşür fidelerim, üşür içimde ki tohumlar
Harmanım kesat olmuş
İnsan yorulur bazen insan olmaktan
İnsana durmaktan, kalbine ayna tutmaktan
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta