Gecenin bağrında sessiz ve sarı,
Kaldırımda dikili bir ünlem işareti...
Soruyorum kendime, soruyorum bu şehre:
Sokak lambası üşür mü?
Üşür elbet...
Üstünden rüzgarlar, kara bulutlar geçer,
Kasketini rüzgara kaptırmış adamlar geçer;
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta