Kankam oldu karamsarlık,
Gülmek bir yana, tebessüm bile küs bana
Şans desen,
Adresimi kaybetmiş olmalı, yok ortada!
Kader, Kısmetle haşır neşir
Umut ile Ümit el ele, kol kola
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




espirili güzel bir şiir. hayatı tiye almak hoş görünün aynasıdır tam puanla kaleme sağlık diyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta