İliklerime kadar kin ve nefret kokarken
sabahın o serinliğinde ölüme gülümsedi gamzelerim
ve bir çılgınlık yapıp o sessizliği sessizce vurmak istedim tam anlından
küf kokan dudaklarımdan adın düştü usulca
Bak oğlum ben üşüdüm şehir üşüdü
Hadi yavrum gir koynuna uykunun yoksa sende üşürsün usulca...
(vcan-DÜŞGÖZLÜ)
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta