Bir günün ağardığı
Ve kalktığı sisi gecenin koynundan
At kendini saygılılıkla bir deli ormana
Sanki elin kolun bağlı
Sanki yüreğin bıçak
…………………….
Yangını sustu ellerinin
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta