Usul usul ağlardı ardıç ağacının yaprakları
Ve göremezdim karanlıklar içindeki
Sessizliği
Bir yaşamayı birde şiir yazmayı beceremedim...
Birde ağlamayı...
Oysa ardıç ağacının yaprakları çok güzel ağlardı.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




BENCE GÜZEL BİR ŞİİR
Bu dünyada bir Özdemir,bir Özdemir ve birde Özdemir böyle harikalar yaratır.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta