Gözlerinden güneşler günün dağlar ötesi
Bir kış masalı gibi bakışın endazesi
Sevdanın ikliminden yükselirken nefesi
Öyle durma güzelim! Üşüdüysen yak beni
Tutuşunca narınla ateşe bırak beni
Yürür çiçekli bahçe bir çölün uzağından
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta