Bu sene bahar gecikti, bir türlü ısınamadı dünya,
Cemreler de düştü oysa çoktan havaya, suya, toprağa…
Ateş topları yağıyor gökyüzünden bir sürü insana.
Bu kadar ateşe rağmen neden hasretiz hala sıcağa?
Çoktan söndü evlerin petekleri, yakıt parası gelmiyor,
Oysaki benim ellerim çiçekçi kızlar gibi hala üşüyor,
Güneş bile sanki semada sadece kendi kendine ışıyor.
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Kolay kolay gitmem,kendimden uzaklara.
Bu şiir alıp götürdü beni İstanbul sokakları'na.
Hele sokaklardaki,hüzün dolu manzaralar,
Gözümün önünde canlandı,
Bir parça ekmek için verilen nice kavgalar.
Ve umursamaz dünyanın,rahat insanları
Kutlarım,gönlümün bütün samimiyetiyle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta