Unutmadım adını.
Korkularından arta kalandı yeldeki sesin.
Birinden kalanı, yeniye teslim etmiş,
Kuru cihan seramonisini.
Yüzümde elin,
Elim belinde söylem tek,
Hep aynı dilinde yine.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Kime bu kırgınlık? Kendine olmasın sakın?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta