Unutmadım adını.
Korkularından arta kalandı yeldeki sesin.
Birinden kalanı, yeniye teslim etmiş,
Kuru cihan seramonisini.
Yüzümde elin,
Elim belinde söylem tek,
Hep aynı dilinde yine.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Kime bu kırgınlık? Kendine olmasın sakın?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta