USTAM
Bana yürümeyi öğrettiğin gibi, durmayı da öğret ustam..
Konuşmayı öğrettiğin gibi, susmayı da öğret..
Ağlamayı öğrettiğin gibi, gülmeyi de öğret!
Ustam, yüreğimde patlama oldu! Ben iyi değilim ustam ben iyi değilim.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta