Barlanın çam dağında, açtın arş’a elini,
Yetiştirdin dünyanın, nurefşan güllerini,
Cehalet ve zulümle, savaş idi tek derdin,
Marifet mektebinde, muhabbet dersi verdin.
Yılmadın yorulmadın, bin bir baskı altında,
Yumuşacık bir döşek, görmedin hayatında,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




iman kalesini kurmuş rabbım gögsüne
kavuşturdu bu dini üstadla büyük üne
çok cefa çekti billah dinin huzuru için
Risaleyi nur ile geldi bugünkü güne
Ellerine ve kalemine sağlık üstad kutlarım bediüzzamana da Alahtan rahmet dilerim saygılar
kutlarım anlamlı güzel bir methiye. tam puan.
Rabbim imandan kuR-anı kerİme hizmetten ayırmasın
KALEMİNİZE SAĞLIK
Tebrikler Üstadım!
Pek güzel tarif ve tasvir etmişsiniz. Onlar hep böyleydi.
Allah c.c. cümlesinden razı olsun. Ve bizlere şefaatçi eylesin.
100+heybem.
Selam ve dua ile..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta