Muhammed Sezai Karakoç Üstadıma...
Bediüzzaman gibi yaşadın hep onurla
Mehmed Akifçe çıktın gecenin karşısına
Pusatın yüreğindi, cesaretin körfezi
Haykırdın serden geçip çağların vicdanına
Şimdi gökler hüzündür, yorgun düşmüş nice ruh
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta