Üstad diye seslendi genç adam
Oysa üstad dediği fani dünyada çırak bile olamamıştı
Seviyordu kağıdın çam kokan halini
Seviyordu dili yerine söylenecek sözleri kalemle yazmayı
O kağıdın kaleme kaleminde kağıda olan aşkını seviyor
Yazdıkça rahatlıyor kendince sözleriyle
Dağarcığındaki kırıntı hazineyle
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




sevgi yüklü kalemin içtenliğini kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta