Hüzünlü kalemden dökülen yaşsa
Her cümle gönülde zâr olur usta
Bir yere sığmayan sevdalı başsa
Düşler uykulara hâr olur usta
Vuslatı aramak cansa nefeste
Sevgi yaşamaktır kalb-i heveste
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ustaca yazılmış ustaya hitap eden şairimizi kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta