Bu sana son şiir, sana son sözüm.
Bir daha konuşmam bil gitsin USTA.
Yoluna çıkarsam kör olsun gözüm.
Lal olup tutulsun dil gitsin USTA.
Sana adamıştım kemiğim etim.
Varlığına sığınmaktı niyetim.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?



