Usta Şiiri - Tekin Bekar

Suskunum...
Suskunum...
Sırtımda yılların ağır yükü...
Yorgunum...
Yorgunum yorgun...

Geçmiyor gönlümün, derin yarası,
Bu mudur dünyanın, kural yasası,
Ömrümün mutlulukla, yok ki arası,
Böyle yaşamaktan, bıktım ben usta..!

Yıllar yoluma keder, dert serdi,
Dostlarım ömrüme, hep hüzün verdi,
Yarınlar elbet, düzelir derdi,
Gelmeyen vuslattan, bıktım ben usta..!

Yol alırken geceler, sabaha sessiz,
Varmışım yokmuşum, herkes habersiz,
Yarına çıkar mı, bu kul belirsiz,
Bitmeyen karadan, bıktım ben usta..!

Tutunduğum dallar, bir bir kırılmış,
Bir parça mutluluğum, o da çalınmış,
Dünyam başıma, çoktan yıkılmış,
Enkazımda sürünmekten, bıktım ben usta..!

Ağlama ardımdan, ağlama sakın,
Yine; o mağrur bakışını takın,
Mahşerde kavuşmamız yakın,
Bu kahpe dünyadan, bıktım ben usta..!

Bıktım ben usta...
Sürünmekten bıktım ben usta...
Böyle yaşamaktan bıktım ben usta.!