Ondört yaşındaydım daha çocuktum
''Hayat nedir?'' diye sormuştun usta
Büyümüştüm ama yaş‘en küçüktüm
İçimden geçeni görmüştün usta
Sen öğrettin bana kavga etmeyi
Verdiğim ikrarı, sözü gütmeyi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta