Sen benim gonca gülümsün, ellerin olma sakın!
Kâlbim senin vazondur, dikkât et; kırma sakın!
Daha değerlisini bulsan bile, ne olur;
Aşkımın hatırı için, üstünde durma sakın!
(2 Aralık 1980)
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta