Dışın yansır belki bahar belki kış.
Lakin üslubundur sana gelen alkış.
Ne sarf edeceğini bilmeden savurma boş.
Sükut et,tart biç dolu dolu konuş.
Etrafa ahkâm savuruyorsun başı boş.
Fikrin zikrini aktarmalı muhattabına.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Sayın Orhan bey,eğitimci olduğunuz satirlariniza nakş edilmiş buram buram bilim kokmakta ve yorumlamaniz pek memnun etmiştir beni.
Şükranlarım mukabil...
Selam ve saygı sunmaktayim SİZE.
Şiir insanın içindeki lal dilidir.Söyleyemediklerini kağıtlara mürekkeple emdirir.Şiir olur,Bazen içimizde yaşattığımız sevgiye ,hasrete,bazen içimizdeki acıyı bazen de toplumun yaşam acı ve sevinçlerini dile getirir şiir.Daha doğrusu şiir yaşamın izdüşümüdür.
Kutlarım
Teveccühünüz, inanın ben naçizane karalar dururum.
Şükranlar eşliğinde sevgiler sunarım...
Yorumunuz pek elzem bana...
Efsanevi bir şiir olmuş, her zamanki gibi.
Herkeste olupta , yansitilmayan şeydir üslup çok güzel anlatmışsınız hocam kaleminize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta