Selamünaleyküm can, iki bin on sene,*
Yirmi yedi Kasım güz, Cumartesi yine.*
**
Yolcuyuz ömür boyu, evvel ruh yol alır,*
Rahme düşer gül beden, göverir kol alır.*
**
Şefkat görür gül yolcu, dünyaya göz açar,*
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta