Selamünaleyküm can, iki bin on bir yıl,*
Dokuz Ocak gün Pazar, mevsim kış velhasıl.*
**
Artık havalar soğur, kar gelmesi yakın,*
Lapa, lapa bir yağsa, gel keyfim gül takın.*
**
Kar bereket derler ya, kimine nahoş şey,*
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta