Selamünaleyküm can, yıl iki bin on bir,*
On sekiz Ocak Salı, coştu dost çok nehir.*
**
Bir yerde kar tipi var, diğer sel baskını,*
Bakarsın volkan patlar, beşer del şaşkını.*
**
Aniden yer sarsılır, afet fışkırır yer,*
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta