Selamünaleyküm dost, iki bin on sene,*
Altı Kasım Sonbahar, Cumartesi yine.*
**
Kendine güvenme can, zahmete dâvet bu,*
Rabbe itimat eyle, Rahmete davet bu,*
**
Gören göz et parçası, emsali çok yerde,*
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta