Uslanmaz mı insanın hiç kalbi
Yada yorulup hiç mi bitkin düşmez.
O kadar yol aldığı halde neden hiç sonunu göremez.
Pişmanlığı en yükseklerde mutluluğu en diplerde,
Yaşarda hiç mi umudu bitmez .
Kalp attığı kadar değilde neden attıran kadar sevmez .
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta