Uslanmaz bedenin aşk pazarı uçurumlarda yaşarım umuduyla “kâr”lanırken; Her “yar”lanışında ayrı bir “yâr”dan düştü, ayrı bir “yara”landı; horladığın ve en zora zorladığın yürek.
Şimdi sen horlanırken; şuursuzca yar’landığın “kâr” pazarlarında; “kar”lanıyor zamanında ihanetinle kor’ladığın ve arsız gülüşlerinle köz misali “har”ladığın yürek.
Ne değişti vefasız Ne sen uslandın ne yüreğin “vus”landı özlemlerinle
Yüreğin ve bedenin “Kâr”lanırken de, kirlen-di “kor”lanırken de horlanırken de
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta