Bu benim akşamım, bakıpta kanma,
Her sabah seninle, süsleniyorum.
Kulak ver geceye, inliyor sanma,
Rüzgara adınla, sesleniyorum.
Bu devir, bu zaman, bana ahirdir,
Kopmadı kıyamet, belki tehirdir,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



