Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
sanki binlerce insanın düşündüğü size ayan olmuşda binlerce insanın yerine yazmışsınız.Başarılar.Böke
Çok doğru ve çok anlamlıda.
Bir ferman dinlese.....
Yüreğinize,kaleminize sağlık.=:)))
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta