Hüzünlü bir hikâyedir Üsküp,
taşıyla, toprağıyla, insanıyla...
Bir kopuşun şiiridir
yalnızlığıyla, karmaşasıyla,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




heğ/p ilgimdir makedonya üsküp
evladı fatihan derler bizde.
karaman konya dan göçmüş çoğu
tanımış oldum..şiirinde
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta