Üsküdar'ım Gitti Abim Deniz'e

En masum canlının en kötüsünü biz insanlar yapmadı mı: Darağacı ve Çarmıh...

En masum canlının en kötüsünü biz insanlar yapmadı mı: Darağacı ve Çarmıh...

Üsküdar’ım Gitti Abim Deniz’e

bu gece
yıldızlar
senin için
son kez
parlayacak
sabaha karşı
seninle birlikte
sönecek

seni bekleyen
kavak ağacı
rüzgarın serinliğini
son kez
duyumsayacak

alırken
seni kollarına
başı eğilecek...

kuşlar
en masumken
en kötüsünün
üstünde
sen gülümse
diye
son kez süzülecek

ne kavak ağacı
yükselecek
ne kuşlar
ötecek
ne ay
vuracak
ne yakamoz
parlayacak
gün’ü sorarsan
doğmaya
utanacak

kaldır başını
son kez bak
delikanlı
bak ki
seç gökteki yerini...

kaç şair
ağıt yazdı da
yetmedi tarife
yoldaşların
sessiz sessiz ağladı

kesin beni
ayırın kollarımdan
geçmez
konmaz oldu
kuşlar dallarımdan
kabuk bağlamaz
oldu yaram
ahh halim olmayaydı
da tutmasaydım
Deniz’i...

ağaç çırpınarak
ağladı
dostların için için
ağladı

eğil kavak
eğil
bükül kavak
bükül
kalmamış
masumiyetin
ne yeşilin
ne özün
sökül

ağlıyorum
hâlâ
gelemedim
yoluna
dokunmadım
taşına

aynı gece
sancılandı
şafak
boğdu
bir canı
daha yavşak...

git
dedim selam söyle
abine
Üsküdar'ım
gitti
abim Deniz’e

uyandı yine
ölülerim
çok sıkışık
yüreğim
yer yok
yeni bir
ölüye
ağlaştık birlikte
öylesine

şimdi
DENİZ
olunmalı ölesiye...

nilüfer Velieceoğlu

5 Mayıs 2024