sayısız gözler
martılar
lacivert
tuzlu suya
dalıp çıkıyorlar
arkadaş oluyorum
kimse kimseyle ilgilenmiyor
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu güzel siir,sagolsun aldi beni buram buram burnumda tüten o güzel Istanbul´un
bir gün batiminda,yine o arabali vapurun güvertesine oturttu,doya doya seyrettim Istanbulumu,martlarla simit ziyefeti cekdik kendimize..o yosun kokulu bogazin havasini doya doya cigerlerime cekdim.Tek kelimeyle harika,duygu yüklü güzel siirinizi ve sizi gönülden kutluyor,yeni yilda herseyin gönlünüzce olmasi dileklerimle,selamlar,saygilar.
Kız kulesinin asil yalnızlığı ancak insan kendini yalnız hissettiğinde farkedilir...Çok güzel bir anlatım kişi sevdiğini nasıl benimser ve gönül gözü ile anlatırsa sizde sanki bir sevgili anlatılıyormuşçasına duygu vermişsiniz kaleme yürekten kutluyorum.....
Üsküdar... ne güzel anlatmışsınız...
ne kadar da güzel anlatmışsınız;o denizin güzelliğini.korkarım yine elazığ'a dönesiniz hemşerim.suyun ortasında susuz kalmak zor olacağa benzer.saygılarımla.
sadece ve kalabalıklar içinde güzellikleri görmen ve yaşaman dileğimle
kalemin daim olsun.
güzel şiirinize tebriklerimi gönderiyorum....selam ve sevgiyle....
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta