Zifiri karanlık gecenin
Rahminde,
Yarına doğma umuduyla
Yaşarken,
Telaşlı bir isyan koptu
Yüreğimde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kabul ettim,
savaşlardan yenik ayrılmanın
suçunu.
Son kez paylaştım seninle,
Şiirimi,ekmeğimi, rüyalarımı,
Ve meçhul adresimi!
Çok müthiş dizeler.Öncelikle tebrikler.Arkadaşlara göstereceğim güzel şiir örneklerinde yer alacak bir şiir.Paylaşım için teşekkürler.Mustafa.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta