Usanıyor insan Şiiri - Orhan Gülaçar

Umut besleyenlerle
Hayallere dalanları ayırt edemeyenler.
Umut etmenin boş bir çaba olduğunu söylerler,

Zihnimde bu soğuk rüzgar hiç esmese,
İnsanlar eskisi gibi, yine içtenlikle gülse.
Ne kavga olsa, ne öfke, ne de dinmeyen acılar...
Yoruluyor insan, tükeniyor umutlar.

Cennet gibi bir ülkem var,
Dört bir yanı düşman,
Geçecek bu kara günler diyorum,
Geçer mi acaba ne zaman?
Sonra aklıma geliyor bir patlamayla son bulan hayatlar ..
İşte o an utanıyorum kendimden,
"Benimki de dert mi?" diye soruyorum kendime .