Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Sn. Hayali
HARİKA bir 6+5. Fazla söz fazla gelir. 10
Sevip sevilecek canda kalmamış
İnsan var sevdadan nasip almamış
Ateş verdim nardan teli yanmamış
Düzmece özlerden usandım artık
Ozan hayaliyim geçtim dünyadan
Bir dostum bulamam toprak olmadan
Söze meyil yokki kefen sarmadan
Tellerden sazlardan usandım artık
Sağlık, huzur ve mutluluk hayatınızın ayrılmaz birer parçası olsun.
Sevgiler...
Âlimoğlu
Usanan kişi suçlamak yerine , usandırana, insanı canından bezdiren vefasızlara bakmak lazım. Nefis bir şiir olmuş. Tebrik ediyorum.
Sevgili Kardeşim: Ozan Hayali,
Mayısın ikinci haftasında kardeşimin şiir ve gönül sayfasına ulaşmanın mutluluğunu yaşıyorum. Ilık rüzgâr esintisinde, papatya kümeleri arasında türlü çeşitli renkleri ile boy gösteren mayıs çiçeklerin bütün güzellikleri ile sizin, sevdiklerinizin ve sizi sevenlerin gönlünde açması dileklerimi kardeşimin sayfasına bırakıyorum.
Beğenerek ve saygı duyarak okuduğum güzel şiiriniz için de ayrıca tebriklerimi ve başarınızın devamına gönülden dileklerim ile şiirin hakkı olan Yedinci Tam puanı Tekirdağ'dan gönderiyorum.
Sevgi ve saygılarımla.
Dr. İrfan Yılmaz. TEKİRDAĞ.
Bu gönül sevmişse sevdasın çeker
Yapmacık nazlardan usandım artık
Al yanakda gamze gülüşden çıkar
Sahte yüzlülerden usandım artık
Yar sevdim nasibim uğramaz bana
Kervanım kayıptır hancıyım hana
Duman göğe çıkar can yana yana
Uydurma gözlerden usandım artık
Bıkmışım yollara bakıp durmakdan
Sahtekar insana canan olmaktan
Dermansız dertlere derman sormakdan
Yalancı sözlerden usandım artık
Sevip sevilecek canda kalmamış
İnsan var sevdadan nasip almamış
Ateş verdim nardan teli yanmamış
Düzmece özlerden usandım artık
Ozan hayaliyim geçtim dünyadan
Bir dostum bulamam toprak olmadan
Söze meyil yokki kefen sarmadan
Tellerden sazlardan usandım artık
hocam yüregine kalemine saglık kalemin daim olsun saygıalrımla yıldırım şimşek
Sevip sevilecek canda kalmamış
İnsan var sevdadan nasip almamış
Ateş verdim nardan teli yanmamış
Düzmece özlerden usandım artık
öylesine azki maskesiz yüzler helede bu düzünde böyle devire usanmıyacak gibi degilki iyilerle karşılaştırsın yaradanım saygılarımla
Yanlışa götüren, nice izlerden
Doğruyu görünce, kaçen gözlerden
Yapma gülüşlerle, sahte yüzlerden
Tiksinerek ben de, usandım artık...... Necmi Uçar
Sevgi ve saygılarımla, Allah sihhat ve afiyet versin efendim.Eh umduğumuzla değil bulduğumuzla yetineceğiz napalım.Hiç kimse gönlündeki güzelliklere erişememişki zaten.
Bu gönül sevmişse sevdasın çeker
Yapmacık nazlardan usandım artık
Al yanakda gamze gülüşden çıkar
Sahte yüzlülerden usandım artık
Yar sevdim nasibim uğramaz bana
Kervanım kayıptır hancıyım hana
Duman göğe çıkar can yana yana
Uydurma gözlerden usandım artık
Bıkmışım yollara bakıp durmakdan
Sahtekar insana canan olmaktan
Dermansız dertlere derman sormakdan
Yalancı sözlerden usandım artık
Sevip sevilecek canda kalmamış
İnsan var sevdadan nasip almamış
Ateş verdim nardan teli yanmamış
Düzmece özlerden usandım artık
Ozan hayaliyim geçtim dünyadan
Bir dostum bulamam toprak olmadan
Söze meyil yokki kefen sarmadan
Tellerden sazlardan usandım artık
tebrikler hocam yüregine kalemine saglık saygıalrımla yıldırım şimşek
Bu gönül sevmişse sevdasın çeker
Yapmacık nazlardan usandım artık
Al yanakda gamze gülüşden çıkar
Sahte yüzlülerden usandım artık
doğru söylüyorsunuz. sahte, yapmacık, maskeli tavırlar insanı yorar ve usandırır. teşekkürler. saygı ve sevgilerimi sunuyorum.
Kaleminiz tükenmemesi dilegi ile tebrikler..
Sevip sevilecek canda kalmamış
İnsan var sevdadan nasip almamış
Ateş verdim nardan teli yanmamış
Düzmece özlerden usandım artık
usandım gidiyorum artık
sahte gözlerden
bıktım yıldım yalan sözlerden
artık bekleme dönemek sandım
sahte sevginden
kutlarım ozan bey saygılarımla
Ozan hayaliyim geçtim dünyadan
Bir dostum bulamam toprak olmadan
Söze meyil yokki kefen sarmadan
Tellerden sazlardan usandım artık
Ozan Hayali
..............................çok güzell türkü dinler gibi okudum dizelerinizi saygı ve selamlarr
Bu şiir ile ilgili 33 tane yorum bulunmakta