Ey kader! Nedir istediğin benden,
Verecek bir şeyim kalmadı, yeter,
Bende insanım etten, kemikten,
Gözyaşları desen aktı da göle döndü,
Yoruldu dertlerden, can harabeye döndü,
Gözyaşım gibi aktı, yıllarda ömrümden,
En güzel çağlarım, uçtu gitti elimden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
