Usandım...
Kırılmaktan, dağılıp un ufak olmaktan;
dikenli yolların sessizliğinde,
ışığı sönmüş kalbimin koridorlarında
tek başıma yürümekten usandım.
Usandım sırtıma yüklenen kamburlardan;
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta